Σε μια χιονισμένη χαράδρα, λούκι όπως το λένε οι ορειβάτες, εντοπίστηκε νεκρός ο 74χρονος ορειβάτης Τάσος Αναστασιάδης στο Βελούχι που είχαν χαθεί τα ίχνη του από το απόγευμα του Σαββάτου.
Σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία, την ημέρα της εξαφάνισής του επικρατούσε πυκνή ομίχλη στο Βελούχι. Ο 74χρονος φέρεται να έχασε τον προσανατολισμό του και να κινήθηκε προς τη βόρεια, επικίνδυνη πλευρά του βουνού, γεγονός που αποδείχθηκε μοιραίο.
Εντοπίστηκε σε απότομο και ιδιαίτερα δύσβατο σημείο, μέσα στα χιόνια, σε μεγάλο υψόμετρο περίπου 2.000 μέτρων και από εκεί οργανώθηκε η επιχείρηση ανάσυρσής του.
Η στιγμή που εντοπίζουν τον ορειβάτη
«Βαρύ αποτύπωμα στην ψυχή μας»
Ο γνωστός και πολύπειρος ορειβάτης Φώτης Θεοχάρης – που συμμετείχε στην επιχείρηση έρευνας – με μια αναλυτικά ανάρτηση στο facebook περιγράφει πώς εντοπίστηκε ο Τάσος Αναστασιάδης και κάνει τις δικές του εκτιμήσεις για το τραγικό δυστύχημα.
Αναφέρει τα εξής:
«Η σημερινή ημέρα στο Βελούχι άφησε ένα βαρύ αποτύπωμα στην ψυχή όλων μας. Εκεί όπου πολλοί αναζητούμε την ομορφιά και την ελευθερία του βουνού, ήρθαμε αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα.
Η σκέψη ότι ένας άνθρωπος, ένας «δικός μας» ορειβάτης (όλοι οι ορειβάτες είμαστε μια μεγάλη «οικογένεια»), βρέθηκε μόνος του σε αυτό το περιβάλλον δεν προκαλεί μόνο θλίψη προκαλεί και οργή. Η αρχή «κανείς δεν μένει πίσω» δεν είναι να είχαμε να λέγαμε αλλά είναι αδιαπραγμάτευτος κανόνας ασφάλειας.
Τα λάθη
Η «εγκατάλειψη» συμμετέχοντα ακόμα και ενός έμπειρου στα πλαίσια μιας ορειβατικής ομάδας συνιστά σοβαρή αποτυχία ορεινής κουλτούρας και κρίσης. Αν για οποιοδήποτε λόγο ο καιρός χάλαγε ή το πεδίο δυσκολεύει, υπάρχουν τεχνικές στην ορειβασία ώστε αποτρέψεις περιστατικά του να χαθεί κάποιος/ αποκοπεί κάποιος από την ομάδα. Για ακόμη μια φορά αυτά τα λάθη δεν είναι «ατυχίες», δυστυχώς είναι επιλογές που μπορεί να κοστίσουν ζωές… και κοστίζουν.
Σε υψόμετρο 2.000 μέτρα
Η σορός βρέθηκε σε χιονισμένο πεδίο, περίπου στα 2.000 μ. υψόμετρο, στην βόρεια πλευρά του Βελούχιου (Όρος Τυμφρηστός), σε πτώση από μεγάλο λούκι με κατεύθυνση βόρεια προς το Μεσοβούνι Ρέμα.
Κατά την εκτίμησή μου, βάσει των στοιχείων που ήταν ορατά κατά την άφιξή, τη θέση του σώματος και τα ίχνη αίματος, φαίνεται ότι ο άνθρωπος ζούσε στο σημείο αυτό και ύστερα εξέπνευσε.
Δεν γνωρίζω εάν ο θάνατος επήλθε από αιμορραγία λόγω πτώσης ή από το κρύο, αυτό θα το καθορίσει η Ιατροδικαστική Υπηρεσία.
Στη σημερινή επιχείρηση έρευνας και διάσωσης, εντελει περισυλλογής, συμμετείχα ενεργά, στο ορειβατικό/πεζοπορικο τμήμα, μαζί με τις δυνάμεις της 1η ΕΜΑΚ, της 7η ΕΜΑΚ, της 8η ΕΜΑΚ, την Πυροσβεστική Υπηρεσία Καρπενησιου καθώς και ενος ακόμη Ευρυτάνα ορειβάτη εθελοντή.
Η συνεργασία μας ήταν άψογη. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στους τρεις ορειβάτες με τα ορειβατικά σκι που με πραγματική καλοσύνη και σεμνότητα, βοήθησαν έμπρακτα στην ανεύρεση.
«Καλύτερα μια χαμένη μέρα στο βουνό και όλοι σώοι»
Αξίζει όμως να ειπωθεί ότι όταν συμμετέχουμε σε ορεινές δραστηριότητες, οφείλουμε να έχουμε την ωριμότητα να σταματάμε εγκαίρως.
Αν οι συνθήκες δυσκολεύουν, αν η ομάδα «σπάει», αν κάτι δεν πάει καλά είναι απαραίτητο να ακολουθούνται οι κανόνες ασφαλούς καθοδήγησης. Καλύτερα μια χαμένη μέρα στο βουνό και όλοι σώοι στο σπίτι, παρά να τίθεται ανθρώπινη ζωή σε κίνδυνο και να κινητοποιούνται διασώστες για τα αυτονόητα.
Είναι πραγματικότητα ότι η περισυλλογή ενός ανθρώπου χωρίς ζωή δεν συνηθίζεται ποτέ. Κάθε φορά μένει ένα βάρος και ένα μεγάλο μάθημα. Μακάρι αυτή η τραγωδία να μας κάνει όλους πιο προσεκτικούς, πιο υπεύθυνους και πάνω απ’ όλα πιο ανθρώπινους στο βουνό.
Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους»
