Πόσο πιθανή είναι μια κυβερνοεπίθεση, η οποία θα μπορούσε να παραλύσει πλήρως το σύστημα υγείας μιας χώρας; Ή ο χάκερ να κόψει το ρεύμα σε μια μεγάλη πόλη; Ή να «παγώσει» για μέρες ή και εβδομάδες όλες τις εμπορικές συναλλαγές και τις κυβερνητικές υπηρεσίες; Ή να τα κάνει όλα αυτά μαζί;
Σύμφωνα με τους ειδικούς που μίλησαν στον ενημερωτικό ιστότοπο Axios, όχι μόνο είναι πιθανή, αλλά είναι και ζήτημα χρόνου για να συμβεί. Και η αιτία είναι η ανάπτυξη που καταγράφει η τεχνητή νοημοσύνη. Όπως εξηγούν, η τεχνητή νοημοσύνη, κλιμακώνοντας και επιταχύνοντας τα εργαλεία κυβερνοπολέμου που ήδη διαθέτουν κακόβουλοι δρώντες (από κράτη έως εγκληματικές οργανώσεις), μπορεί να μετατρέψει μια διαχειρίσιμη επίθεση σε κρίση μεγάλης κλίμακας.
Κρίσιμες υποδομές
Το Axios επισημαίνει ότι αυτό που ανησυχεί περισσότερο τους ειδικούς στην κυβερνοασφάλεια είναι η ευπάθεια των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας. Ιδιαίτερα του νερού και του ηλεκτρικού ρεύματος.
Σύμφωνα με τον πρώην υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, Λέον Πανέτα, τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης θα επιταχύνουν την ικανότητα των αντιπάλων με μια κυβερνοεπίθεση να εισχωρούν σε ευαίσθητα συστήματα. Έτσι, θα μπορούν να σβήνουν τα φώτα. Και πιθανόν να απενεργοποιούν και τα συστήματα δημιουργίας αντιγράφων ασφαλείας για να αποτρέψουν την έγκαιρη ανάκαμψη.
Από την πλευρά του, ο στρατηγός Πολ Νακασόνε, πρώην επικεφαλής της NSA και της Κυβερνοδιοίκησης, μίλησε για την πιθανότητα ένα κράτος, που έχει παραβιάσει συστήματα κρίσιμα για την προμήθεια τροφίμων και νερού να μπορεί να προκαλέσει τυχαία διακοπή ρεύματος. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, εάν χάσει τον έλεγχο ενός πράκτορα τεχνητής νοημοσύνης την ώρα που πραγματοποιεί κυβερνοεπίθεση.
Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η τυχαία κλιμάκωση ενός κυβερνοπολέμου είναι τουλάχιστον εξίσου πιθανή με μια στοχευμένη επίθεση. Και μάλιστα, όπως αναφέρει το Axios, το μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσε να μοιάζει πολύ με την ταινία της δεκαετίας του 1980 «Παιχνίδια Πολέμου». Σε εκείνη την ταινία, ο πρωταγωνιστής, ένας χάκερ τον οποίο υποδύεται ο Μάθιου Μπρόντερικ, παραλίγο να ξεκινήσει πυρηνικό πόλεμο κατά λάθος.
Σημασία έχει ποιος αξιολογεί την πληροφορία
Ο Κρις Ίνγκλις, ο πρώτος εθνικός διευθυντής κυβερνοασφάλειας των ΗΠΑ, ήταν σαφής ως προς τους κινδύνους από την ΑΙ. Συγκεκριμένα, από έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη εκτελεί και ανιχνεύει κυβερνοεπιθέσεις και τροφοδοτεί με αυτές τις πληροφορίες τους ανθρώπους που λαμβάνουν τις αποφάσεις.
«Υπάρχει μια ανθρώπινη αδυναμία, η ανθρώπινη ευθραυστότητα που εμπλέκεται σε αυτό», είπε. Αναφερόταν στην οικοδόμηση της εμπιστοσύνης των ανθρώπων στις μηχανές, ώστε ο άνθρωπος «να είναι πρόθυμος να πατήσει το Μεγάλο Κόκκινο Κουμπί».
Σύμφωνα με τον Κέβιν Μάντια, ιδρυτή της εταιρείας κυβερνοασφάλειας Mandiant, «το Μεγάλο θα μπορούσε να είναι πολλά διαφορετικά πράγματα». Δηλαδή, οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας. Ή οι επικοινωνίες. Ή η υγειονομική περίθαλψη.
Επίσης, θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε αφορά την εφοδιαστική αλυσίδα και τα ταξίδια. Και αυτό, λέει, «θα ήταν καταστροφή». Ο Μάντια προσθέτει: «Δεν θέλω να δώσω στους κακούς όλες τις ιδέες, αλλά πιθανότατα τις έχουν ήδη».
Ωστόσο, εκτιμά ότι «το μεγάλο» θα χτυπήσει ένα από αυτά, αντί για όλα ταυτόχρονα. «Θα είναι εναντίον μερικών συγκεκριμένων στόχων ή μιας βιομηχανίας. Δεν θα είναι ευρέως διαδεδομένο, επειδή δεν έχει νόημα να καίμε τους πόρους της απόλυτης επίθεσης σε όλα».
Από την πλευρά του, ο πρώην βοηθός υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, αρμόδιος για την κυβερνοπολιτική, Μάικλ Σουλμέγερ, ανησυχεί για την υγειονομική περίθαλψη. Ο Σουλμέγερ, που πλέον διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Georgetown, επισημαίνει ότι ήδη θεωρητικά δυνατό «να καταχραστούμε ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης. Και απλώς να αρχίσουμε να του ζητάμε να επιλέγει ευάλωτους στόχους, όπως τα νοσοκομεία». Και στη συνέχεια να προσπαθήσουμε να τους θέσουμε εκτός λειτουργίας.
Κυβερνοεπίθεση σε πρωτόγνωρη κλίμακα
Υπάρχει ωστόσο και η άποψη του πρώην διευθυντή της CIA, Μάικλ Χέιντεν. Πιστεύει ότι έρχεται μια κυβερνοεπίθεση σε κλίμακα που δεν έχουμε ξαναδεί.
«Νομίζω ότι θα συμβεί, αυτό είναι σίγουρο. Ίσως σε ένα χρόνο, σε πέντε χρόνια; Απλώς δεν ξέρουμε πότε». Πιστεύει επίσης ότι η Ρωσία είναι πιο πιθανός δράστης από την Κίνα.
Για τον Λέον Πανέτα, μέρος του κινδύνου από την τεχνητή νοημοσύνη είναι ότι δεν μπορείς να ελέγξεις ποιος έχει πρόσβαση. Παράλληλα με το γεγονός ότι τα εργαλεία που θα χρησιμοποιηθούν σε κυβερνοεπίθεση θα είναι αρκετά ισχυρά για να «παραλύσουν μια χώρα».
Άλλοι πρώην αξιωματούχοι δήλωσαν ότι μια σειρά από κυβερνοεπιθέσεις μικρότερης κλίμακας θα μπορούσε να είναι εξίσου επικίνδυνες με μια μεγάλη. Ειδικά, εάν οδηγήσουν σε πρωτοφανή διαγραφή δεδομένων ή κλείσιμο εταιρειών.
Επιπλέον, η γενετική τεχνητή νοημοσύνη ενισχύει τους κινδύνους εν μέρει επειδή προωθεί τις δυνατότητες των επιτιθέμενων. Αλλά και επειδή οι κυβερνο-χειριστές θα μπορούσαν να την εμπιστευτούν υπερβολικά, λένε οι ειδικοί.
«Η τεχνητή νοημοσύνη δεν δημιουργεί εντελώς νέους κυβερνοκινδύνους», σύμφωνα με την Τζεν Ίστερλι, πρώην διευθύντρια της Υπηρεσίας Κυβερνοασφάλειας των ΗΠΑ. Αυτό που κάνει, εξηγεί, είναι ότι «κλιμακώνει τις υπάρχουσες αδυναμίες σε ανασφαλές λογισμικό, εύθραυστα συστήματα και υπερβολικά αξιόπιστο αυτοματισμό. Και καθιστά τις επιθέσεις πιο δύσκολο να εντοπιστούν επειδή ενσωματώνονται σε κανονικές λειτουργίες».
Συνεπώς, το ζήτημα είναι πώς μπορούν να προστατευθούν από μια κυβερνοεπίθεση οι πιθανοί στόχοι. Αν οι εταιρείες, οι οργανισμοί και οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας μπορούν να αξιοποιήσουν γρήγορα και αποτελεσματικά τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για να ενισχύσουν την άμυνά τους.
