Σκληρή εικόνα για την κατάσταση των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα περιέγραψε ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία και Γραμματέας ΥΑΕ της ΓΣΕΕ, συν. Ανδρέας Στοϊμενίδης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία, τονίζοντας ότι βασικά δικαιώματα που θεωρούνταν κατακτημένα επανέρχονται σήμερα ως αιτήματα.
«Στη χώρα μας τα εργασιακά ζητήματα γυρίζουν πολλούς αιώνες πίσω», ανέφερε χαρακτηριστικά, μιλώντας στην ΕΡΤ Βόλου και σημειώνοντας πως «το ζητούμενο είναι ξανά οι οχτώ ώρες εργασία, η δυνατότητα ενός εργαζόμενου να πάρει πλήρη καλοκαιρινή άδεια, να αμειφθεί για την υπερεργασία του και να οργανωθεί συνδικαλιστικά».
Όπως είπε, πρόκειται για διεκδικήσεις που είχαν τεθεί ήδη από τους εργαζόμενους «στο Σικάγο, στη Θεσσαλονίκη και σε όλο τον κόσμο τον προηγούμενο αιώνα», όμως παραμένουν ανοιχτές μέχρι σήμερα.
Αναφερόμενος στη φετινή θεματική της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, υπογράμμισε πως επικεντρώνεται στους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους στην εργασία. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε, κάθε χρόνο καταγράφονται 840.000 θάνατοι που συνδέονται με καρδιακές παθήσεις και ψυχικές διαταραχές λόγω πίεσης στη δουλειά, ενώ «χάνονται» 45 εκατομμύρια έτη ζωής με αναπηρία εξαιτίας των ίδιων παραγόντων.
«Οι πολλές ώρες εργασίας δημιουργούν αύξηση στα καρδιαγγειακά και εγκεφαλικά επεισόδια. Όταν μιλάμε στη χώρα μας για 13 ώρες εργασία, η πίεση αυτή είναι ακόμη μεγαλύτερη», σημείωσε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην εικόνα που εμφανίζει η Ελλάδα στα επίσημα στοιχεία. «Σύμφωνα με όσα στέλνουν οι αρχές, είμαστε πρωταθλητές στα θέματα υγείας και ασφάλειας στην εργασία. Πολύ καλύτερα από τη Δανία, τη Σουηδία, τη Γερμανία και τη Φινλανδία. Προφανώς κάτι τέτοιο δεν ισχύει», δήλωσε.
Όπως εξήγησε, μέσα από έρευνες εργατικών φορέων αναδεικνύεται μια διαφορετική πραγματικότητα, με τη χώρα να κατατάσσεται «ουραγός στα θέματα προστασίας της υγείας και ασφάλειας στην εργασία» και με εξαιρετικά χαμηλή εκπροσώπηση εργαζομένων στα αρμόδια όργανα.
Για τους εργαζόμενους που αντιμετωπίζουν πίεση ή αυθαιρεσίες, επισήμανε ότι υπάρχουν γραμμές άμυνας, όπως ο γιατρός εργασίας, οι επιτροπές υγείας και ασφάλειας, τα σωματεία και η Επιθεώρηση Εργασίας. Ωστόσο, όπως είπε, «πολλές φορές θέλει θάρρος και δύναμη ώστε ένας εργαζόμενος να προχωρήσει στις ενέργειες που πρέπει».
Τέλος, χαρακτήρισε ασαφές το πλαίσιο αποζημιώσεων για εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα, ζητώντας άμεση εφάπαξ αποζημίωση του εργαζόμενου και δημιουργία ειδικού ταμείου επαγγελματικού κινδύνου, στα πρότυπα άλλων ευρωπαϊκών χωρών. «Δεν υπάρχει καν νομοθετικός ορισμός εργατικού ατυχήματος στη χώρα μας», κατέληξε.
