Την τρίτη εβδομάδα του πολέμου στο Ιράν οι ξενοδόχοι, οι εστιάτορες και εν γένει οι επιχειρηματίες του εξαιρετικά αποδοτικού τουριστικού κλάδου του Ντουμπάι αποφάσισαν να δράσουν. Αφού είδαν τους πάμπλουτους πελάτες τους να εκκενώνουν κακήν κακώς το Εμιράτο πληρώνοντας ακόμα και 20.000 ευρώ για μια θέση σε πτήση με Learjet προς τη Δύση, «σπάνε» τις τιμές των τουριστικών καταλυμάτων, των εστιατορίων και των spa προσπαθώντας να ξανακερδίσουν διεθνή πελατεία, έστω και όχι τόσο «απαστράπτουσα» όσο έως το πρόσφατο παρελθόν.
Σύμφωνα με την AirDNA, μια εταιρεία που ειδικεύεται σε βραχυπρόθεσμες ενοικιάσεις, περισσότερες από 80.000 κρατήσεις ξενοδοχείων και Airbnb ακυρώθηκαν κατά την πρώτη εβδομάδα του πολέμου. Το σημαντικό για τον τουριστικό κλάδο του Ντουμπάι ωστόσο είναι η ανάκτηση της φήμης του ως ασφαλούς προορισμού αναψυχής. Μια φήμη που είχε οικοδομήσει προτού ξεκινήσει ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος κατά του Ιράν.
Το Ντουμπάι εξάλλου είναι το μοναδικό από τα επτά Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που δεν εξαρτάται από το πετρέλαιο για την ευημερία του αλλά από την ανάπτυξη του κλάδου υποδοχής ξένων επισκεπτών, τουριστών και άλλων με μεγαλύτερη σε διάρκεια διαμονή που ασχολούνταν κυρίως με την οργιάζουσα κατασκευαστική δραστηριότητα ή την οργάνωση συνεδρίων, αφού το Εμιράτο μετατράπηκε τις τελευταίες δεκαετίες σε διεθνές επιχειρηματικό κέντρο.
Έτσι το Ντουμπάι έχτισε με μεθοδικότητα μια φήμη ενός προορισμού ακριβού και πολυτελούς, που απευθύνεται σε τουρίστες με μεγάλη οικονομική επιφάνεια. Η φήμη όμως όσο αργά οικοδομείται τόσο εύκολα κατεδαφίζεται. Πόσω μάλλον αν μπαίνει στο στόχαστρο των ιρανικών πυραυλικών συστημάτων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Στην απελπισία της συγκυρίας τα ξενοδοχεία και εν γένει τα τουριστικά καταλύματα άρχισαν να προσφέρουν εξαιρετικά ελκυστικές τιμές, πολύ χαμηλότερες από αυτές που παρατηρήθηκαν ακόμη και κατά τις μεγαλύτερες προωθητικές περιόδους που έχει διοργανώσει ο κλάδος.
Hotel Drops Dubai
Έτσι στο Five Palm Jumeirah Hotel, ένα γιγαντιαίο παραθαλάσσιο κατάλυμα, η τιμή των πολυτελών σουιτών έχει πέσει στα 350 ευρώ τη βραδιά από τα 540 ευρώ που κόστιζε πριν από τον πόλεμο, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα «The Sun».
Ακόμα μεγαλύτερες είναι οι μειώσεις των τιμών στις βραχυπρόθεσμες ενοικιάσεις του Airbnb. Οι τιμές των διαμερισμάτων στο κέντρο της πόλης του Εμιράτου έχουν καταρρεύσει και η διανυκτέρευση κοστίζει σε πολλές περιπτώσεις μόλις 150 ευρώ από 350 ευρώ που έπρεπε να πληρώσει κάποιος προπολεμικά.
Οι προσφορές έγιναν τόσο δελεαστικές που πλέον δημιουργήθηκε ένας ειδικός ιστότοπος που απευθύνεται σε όσους θέλουν να απολαύσουν ό,τι καλύτερο τουριστικό προϊόν είναι δυνατόν να προσφέρει το Εμιράτο με τιμές «σκοτωμένες» και μάλιστα δίχως να υποστεί τις αρνητικές συνέπειες της πολυκοσμίας που συνήθως χαρακτήριζε καθετί το τουριστικό στο Ντουμπάι. Θα αντέτεινε βέβαια κανείς ότι ένας από τους μείζονες λόγους που πηγαίνει κανείς στο Ντουμπάι είναι για να δει τους άλλους επισκέπτες και για να τον δουν κι αυτοί, αλλά τέλος πάντων.
«Το Hotel Drops Dubai είναι ο ιστότοπος που δημιουργήθηκε για τις περιστάσεις και ο οποίος απαριθμεί τις πιο αξιοσημείωτες προσφορές τιμών», σημειώνει ο Μαρτέν Εζόντ στον «Figaro». Σύμφωνα με τα στοιχεία του ιστότοπου, οι τιμές των ξενοδοχείων έχουν μειωθεί κατά μέσο όρο κατά 21% στο Εμιράτο, «με τις εκπτώσεις να φτάνουν έως και το 65% στο Mövenpick Grand Al Bustan, που βρίσκεται ακριβώς έξω από το αεροδρόμιο της πόλης».
Το ραμαζάνι
Για να υποβαθμίσουν τον αντίκτυπο του πολέμου ορισμένα καταστήματα μεταμφιέζουν αυτήν την προσφορά ως «εξαιρετικές εκπτώσεις για το Εΐντ αλ-Φιτρ», τη μουσουλμανική θρησκευτική γιορτή που σηματοδοτεί το τέλος του ραμαζανιού, η οποία θα γιορταστεί φέτος στις 20 Μαρτίου, όπως γράφει ο ρεπόρτερ του «Figaro». Ο Εζόντ εξηγεί ότι με τον τρόπο αυτό οι ξενοδόχοι και οι εστιάτορες επιχειρούν να προσελκύσουν και τους μόνιμους κατοίκους των άλλων Εμιράτων, οι οποίοι θα επωφεληθούν από αρκετές δημόσιες αργίες που σχετίζονται με τον θρησκευτικό αυτό εορτασμό.
Μερικές φορές δίνεται μάλιστα η εντύπωση ότι κάποιες προωθητικές προσφορές έχουν απορρίψει τους ξένους, δυτικούς επισκέπτες για αυτή τη σημαντική για τους μουσουλμάνους εποχή του χρόνου. Στην πραγματικότητα όμως η αγωνία στον κλάδο είναι μεγάλη, διότι «δεν είναι βέβαιο ότι αυτοί οι επισκέπτες θα αποφασίσουν να επιστρέψουν στο Ντουμπάι σύντομα», όπως σημειώνεται στο ρεπορτάζ της γαλλικής εφημερίδας.
Το μοντέλο και η βεντάλια
Σε κάθε περίπτωση, όσο κι αν οι διοικητικές αρχές και οι οικονομικοί-επιχειρηματικοί παράγοντες του Ντουμπάι προσπαθούν να πείσουν ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει και ότι όλα λειτουργούν κανονικά, η αλήθεια είναι ότι το τουριστικό και επιχειρηματικό μοντέλο της πολυεθνικής, πολυπολιτισμικής πόλης-κράτους των 4 εκατομμυρίων κατοίκων, στην οποία μόλις το 10% του μόνιμου πληθυσμού αποτελείται από ντόπιους, έχει κλονιστεί σοβαρά από τον πόλεμο.
Η εναέρια κυκλοφορία σε ολόκληρη την περιοχή της Μέσης Ανατολής παραμένει τελείως ασταθής και αβέβαιη, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ συνεχίζουν να σφυροκοπούν το Ιράν, το οποίο απαντά εναντίον αμερικανικών στόχων στις γειτονικές αραβικές χώρες.
Περίπου 30 χιλιόμετρα νοτίως του Εμιράτου του Αμπού Ντάμπι και σε απόσταση μιας ώρας με το αυτοκίνητο από το Ντουμπάι λειτουργεί η σημαντική για τους Αμερικανούς αεροπορική βάση βάση Αλ Ντάρφα, στην οποία σταθμεύουν 5.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί. Επίσης το αμερικανικό ναυτικό χρησιμοποιεί επίσης ευρέως το λιμάνι Τζεμπέλ Αλί ως κεντρική βάση μεταφοράς εφοδίων και ελλιμενισμού των αεροπλανοφόρων.
Τόσο η βάση Αλ Ντάρφα όσο και το λιμάνι Τζεμπέλ Αλί αποτελούν εξ ορισμού στόχοι του Ιράν. Η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα ξεκαθαρίσει ότι δεν επιθυμεί να πλήξει τις γειτονικές αραβικές χώρες, ωστόσο «κάποιοι ιρανικοί πύραυλοι ξεστρατίζουν προς το διεθνές αεροδρόμιο του Ντουμπάι, που γίνεται συχνά στόχος των επιθέσεων της Τεχεράνης», όπως γράφει ο ρεπόρτερ του «Figaro». Ο ρεπόρτερ σημειώνει το τελευταίο περιστατικό με τη συντριβή ενός ιρανικού drone εκεί το πρωί της Δευτέρας, παραλύοντας όλη την εναέρια κυκλοφορία στο Εμιράτο.
Είναι όμως γνωστό ότι στρατηγική επιδίωξη της Τεχεράνης είναι να ανοίξει τη βεντάλια του πολέμου εμπλέκοντας και τους συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή με την ελπίδα ότι αυτοί θα πιέσουν την Ουάσιγκτον (κι αυτή το Ισραήλ) ώστε να τερματιστούν σύντομα τις εχθροπραξίες.
