Καθώς πλησιάζουμε προς τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Κυριακή του Πάσχα, το ενδιαφέρον όλων στρέφεται στις καιρικές συνθήκες που θα επικρατούν. Οι μετεωρολόγοι μελετούν τα μοντέλα έτσι ώστε να καταλήξουν στο πως θα είναι ο καιρός το Πάσχα.
Ο Θοδωρής Κολυδάς έκανε μια ανάρτηση για τον καιρό λέγοντας ότι «ο καιρός του Πάσχα δεν έχει ακόμη πει την τελευταία του λέξη».
Όπως εξηγεί: «Μετά τη Μεγάλη Πέμπτη, τα δύο κορυφαία προγνωστικά μοντέλα συγκρούονται ανοιχτά, δίνοντας όχι απλώς διαφορετικές ποσότητες βροχής, αλλά διαφορετικό τύπο καιρού για την Ελλάδα».
Όπως σημειώνει η αβεβαιότητα παραμένει υψηλή, ποιο σενάριο δείχνει πιο οργανωμένη επιδείνωση και ποιο παραπέμπει σε πιο γρήγορο πέρασμα διαταραχών.
Η ανάρτηση του Θοδωρή Κολυδά
«Ο καιρός του Πάσχα δεν έχει ακόμη πει την τελευταία του λέξη.
Μετά τη Μεγάλη Πέμπτη, τα δύο κορυφαία προγνωστικά μοντέλα συγκρούονται ανοιχτά, δίνοντας όχι απλώς διαφορετικές ποσότητες βροχής, αλλά διαφορετικό τύπο καιρού για την Ελλάδα.
Στο νέο άρθρο αναλύουμε με καθαρό και επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο γιατί η αβεβαιότητα παραμένει υψηλή, ποιο σενάριο δείχνει πιο οργανωμένη επιδείνωση και ποιο παραπέμπει σε πιο γρήγορο πέρασμα διαταραχών.
Παρουσιάζουμε ακόμη τους χάρτες υετού των δύο μοντέλων και εξηγούμε τι πραγματικά σημαίνουν για τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Κυριακή του Πάσχα. Γιατί στη Μετεωρολογία το ζητούμενο δεν είναι να εντυπωσιάσεις, αλλά να διαβάσεις σωστά τα σημάδια της ατμόσφαιρας».
Τα δύο μοντέλα για το Πάσχα
Όπως αναφέρει ο κ. Κολυδάς, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στη σύγκριση των δύο κύριων αριθμητικών μοντέλων, του ευρωπαϊκού ECMWF και του αμερικανικού GFS. Τα δύο μοντέλα δεν διαφωνούν απλώς στο πόσο θα βρέξει ή στο πού θα σημειωθούν τοπικά περισσότερα φαινόμενα. Διαφωνούν στην ίδια τη δομή της κυκλοφορίας πάνω από την Ανατολική Μεσόγειο, άρα και στον ίδιο τον τύπο του καιρού που ενδέχεται να επικρατήσει κατά το Πάσχα.
Το GFS εξακολουθεί να υποστηρίζει ένα πιο κλειστό και βαθύ ανώτερο χαμηλό στα νοτιοδυτικά της χώρας. Πρόκειται για μια διάταξη που, εφόσον επιβεβαιωθεί, μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερο οργανωμένη επιδείνωση, με καλύτερη τροφοδότηση υγρασίας από τις θαλάσσιες περιοχές και με αυξημένες πιθανότητες για πιο γενικευμένα φαινόμενα. Ένα τέτοιο σενάριο δεν αφορά μόνο την ένταση των βροχών, αλλά και τη διάρκεια και τη συνοχή τους, καθώς ένα κλειστό χαμηλό στα νοτιοδυτικά έχει συχνά τη δυνατότητα να «δουλέψει» περισσότερο την ατμόσφαιρα και να δώσει πιο επίμονο καιρό.
Στον αντίποδα, το ECMWF διατηρεί τις κύριες διαταραχές βορειοανατολικότερα. Με αυτή τη λογική, η κυκλοφορία παραμένει πιο ανοιχτή, τα συστήματα περνούν ταχύτερα και η επιδείνωση για τον ελλαδικό χώρο δείχνει λιγότερο οργανωμένη. Σε αυτή την περίπτωση ο καιρός δεν αποκλείεται να παρουσιάσει αστάθεια ή περάσματα φαινομένων, όμως η εικόνα απέχει από εκείνη ενός ώριμου και καλά τροφοδοτούμενου συστήματος που εγκαθίσταται κοντά στη χώρα και επηρεάζει μεγάλα τμήματά της με διάρκεια.
Με άλλα λόγια, δεν έχουμε μπροστά μας απλώς μια διαφορά θέσης του χαμηλού κατά μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα. Έχουμε δύο διαφορετικές μετεωρολογικές λογικές. Η πρώτη, του GFS, παραπέμπει σε έναν πιο «μεσογειακό» τύπο οργανωμένης διαταραχής, με μεγαλύτερη δυναμική, περισσότερη υγρασία και αυξημένη ικανότητα παραγωγής φαινομένων. Η δεύτερη, του ECMWF, δείχνει περισσότερο έναν καιρό ταχύτερων διαταραχών, πιο περιορισμένης οργάνωσης και πιθανόν πιο άνισης κατανομής των φαινομένων στον ελληνικό χώρο.
