Μια εξαιρετικά σημαντική αποκάλυψη, με ελληνικό ενδιαφέρον, έρχεται στο φως της δημοσιότητας μέσα από τα έγγραφα που έδωσε στη δημοσιότητα το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης και αφορούν στις διεθνείς κινήσεις του Τζέφρι Έπσταϊν, του καταδικασμένου για σεξουαλικά εγκλήματα Αμερικανού χρηματιστή, ο οποίος αυτοκτόνησε στη φυλακή.
Ο Τζέφρι Έπσταϊν , επιχείρησε στις αρχές Αυγούστου του 2011, να αγοράσει τον Σκορπιό, το ιδιωτικό νησί του Αριστοτέλη Ωνάση, από την εγγονή του Έλληνα μεγιστάνα -θρύλου, πριν δηλαδή, η Αθηνά Ωνάση το παραχωρήσει για 99 χρόνια στον Ρώσο επιχειρηματία Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ.
Η εκτενής ηλεκτρονική αλληλογραφία που δόθηκε στη δημοσιότητα από το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης καταγράφει την οργανωμένη διερεύνηση της πιθανής αγοράς του Σκορπιού, από τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα Αμερικανό χρηματιστή.
Τα e-mail, τα οποία ξεκινούν από τον Αύγουστο του 2011 και καταλήγουν ως τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, δείχνουν ότι το ενδιαφέρον του Αμερικανού χρηματιστή για τον Σκορπιό, δεν ήταν απλώς περιστασιακό, αλλά έμπρακτο.
Περιλάμβανε μεθοδικά βήματα, όπως την εμπλοκή μεσιτών πολυτελών ακινήτων, την τραπεζική διαμεσολάβηση, τη νομική εκπροσώπηση αλλά και επαναλαμβανόμενες προσπάθειες για ιδιωτική επίσκεψη στο νησί του Ιονίου.
Η πρώτη αναφορά στον Σκορπιό εντοπίζεται στις αρχές Αυγούστου του 2011, στο πλαίσιο ανταλλαγής πληροφοριών για ιδιωτικά νησιά της Ευρώπης. Ο Μπόρις Νίκολιτς -επενδυτής βιοτεχνολογίας και τότε συνεργάτης του Μπιλ Γκέιτς- λειτουργεί ως ενδιάμεσος, μεταφέροντας στον Τζέφρι Έπσταϊν στοιχεία που προέρχονται από κύκλους της διεθνούς αγοράς πολυτελών ακινήτων.
Από τα πρώτα κιόλας μηνύματα, το ενδιαφέρον του Έπσταϊν επικεντρώνεται σε συγκεκριμένα ζητήματα. Αν το νησί είναι πλήρως ιδιωτικό, αν υπάρχει δημόσια πρόσβαση στις παραλίες, ποιος ελέγχει τις μετακινήσεις και πώς εξηγείται η παρουσία σκαφών γύρω από αυτό. Οι ερωτήσεις αυτές επανέρχονται διαρκώς, λειτουργώντας ως βασικό φίλτρο αξιολόγησης.
Σε μεταγενέστερη αλληλογραφία, ο Μπόρις Νίκολιτς μεταφέρει αναλυτική περιγραφή του Σκορπιού, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για ιδιωτική ιδιοκτησία με πλήρεις υποδομές. Τις κατοικίες της οικογένειας Ωνάση, την ιδιωτική εκκλησία, το λιμάνι, το ελικοδρόμιο, τον διάδρομο προσγείωσης και την αυτόνομη ηλεκτροδότηση.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι το νησί δεν έχει τεθεί επισήμως προς πώληση. Ωστόσο, γίνεται σαφές πως υπάρχει η δυνατότητα «πρόωρης παρουσίασης» σε περιορισμένο κύκλο οικονομικά ισχυρών ενδιαφερομένων, μέσω συγκεκριμένου μεσολαβητή.
Το «πρόσωπο-κλειδί» στην εξέλιξη της υπόθεσης αναδεικνύεται ο Γάλλος επαγγελματίας του χώρου των πολυτελών ακινήτων, Ρισάρ Στιβ Ζιρό. Μέσα από απευθείας επικοινωνία με τον Τζέφρι Έπσταϊν , επιχειρεί να οργανώσει ιδιωτική επίσκεψη στον Σκορπιό, διαβεβαιώνοντας ότι κινείται σε συνεννόηση με τους αρμόδιους φορείς.
Η ανταλλαγή e-mail δείχνει ότι η έννοια της ιδιωτικότητας αποτέλεσε σημείο τριβής. Σε μια χαρακτηριστική στιγμή, αναφορά του Ζιρό ότι «κανένα νησί δεν είναι απόλυτα ιδιωτικό» προκαλεί την άμεση αντίδραση του Τζέφρι Έπσταϊν , ο οποίος ζητά ξεκάθαρη απάντηση. Η διευκρίνιση που ακολουθεί είναι κατηγορηματική. Ο Σκορπιός είναι πλήρως ιδιωτικός και δεν επιτρέπεται η πρόσβαση τρίτων.
Το φθινόπωρο του 2011, η διαδικασία αποκτά σαφώς πιο επίσημο χαρακτήρα. Η αλληλογραφία αποκαλύπτει ότι τραπεζικός φορέας ζητά εξηγήσεις για συμφωνίες εμπιστευτικότητας (NDAs) που έχουν ήδη υπογραφεί – όχι από τον ίδιο τον Έπσταϊν, αλλά από τον προσωπικό του δικηγόρο, Ντάρεν Ιντάικ.
Η λεπτομέρεια αυτή δείχνει ότι η υπόθεση είχε προχωρήσει πέρα από το επίπεδο της θεωρητικής διερεύνησης. Οι NDAs αφορούσαν ευαίσθητες πληροφορίες, όπως το ιδιοκτησιακό καθεστώς, η πρόσβαση στο νησί και ενδεχομένως η αποτίμησή του. Λίγο αργότερα, δίνεται τραπεζική έγκριση για επίσκεψη στον Σκορπιό, με συζητήσεις που αφορούν τον αριθμό των συμμετεχόντων και τη χρήση ελικοπτέρου.
Παρά τις αλλεπάλληλες ανταλλαγές μηνυμάτων, η επίσκεψη δεν πραγματοποιείται ποτέ. Ο Έπσταϊν επικαλείται προβλήματα υγείας, ενώ σε άλλη φάση εκφράζει έντονη δυσφορία για τον χρόνο πτήσης με ελικόπτερο από την Αθήνα.
Ακολουθούν εναλλακτικές προτάσεις, με άφιξη στο αεροδρόμιο του Ακτίου και σύντομη μεταφορά προς το νησί. Παρότι το σενάριο αυτό γίνεται κατ’ αρχήν αποδεκτό, η διαδικασία παγώνει και τελικά εγκαταλείπεται. Η τελευταία σχετική επικοινωνία καταγράφεται τον Δεκέμβριο του 2011, χωρίς να υπάρξει συνέχεια.
Χρόνια αργότερα, το όνομα του Μπόρις Νίκολιτς επανέρχεται στο προσκήνιο, όταν αποκαλύπτεται ότι περιλαμβάνεται στη διαθήκη του Τζέφρι Έπσταϊν ως αναπληρωτής εκτελεστής. Ο ίδιος δηλώνει ότι δεν είχε γνώση της επιλογής του και ότι δεν διατηρούσε επιχειρηματική σχέση με τον Αμερικανό χρηματιστή.
Η διαθήκη, υπογεγραμμένη λίγο πριν από τον θάνατο του Αμερικανού χρηματιστή, αποτιμά την περιουσία του σε περίπου 600 εκατ. δολάρια και προβλέπει τη μεταφορά της σε καταπίστευμα.
Η υπόθεση του Σκορπιού φωτίζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή των δραστηριοτήτων του Τζέφρι Έπσταϊν. Τη συστηματική αναζήτηση απομονωμένων, πλήρως ελεγχόμενων χώρων, με απόλυτη ιδιωτικότητα και με περιορισμένη πρόσβαση. Παρότι η αγορά του Σκορπιού δεν προχώρησε ποτέ, τα έγγραφα καταγράφουν με σαφήνεια ότι η διαδικασία είχε προχωρήσει θεσμικά και είχε φτάσει σε σημείο όπου μια ιδιωτική επίσκεψη του Αμερικανού χρηματιστή στο νησί θεωρούνταν εφικτή.
Πηγή εγγράφων: https://www.justice.gov/epstein
