Καθησυχαστικοί είναι οι επιστήμονες για την εμφάνιση καρχαριών σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας το τελευταίο διάστημα, όπως ο γαλάζιος καρχαρίας που εθεάθη στα μέσα Μαΐου να κολυμπά σε ρηχά νερά στην παραλία Διστόμου Βοιωτίας.
Η εξάπλωση ξενικών ειδών στις ελληνικές θάλασσες έχει ανησυχήσει τους ψαράδες
Τέτοιες εικόνες να καταγράφονται σε βίντεο και διακινούνται ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκαλώντας ανησυχία σε κάποιους. Ωστόσο, σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα, το φαινόμενο δεν είναι νέο ούτε συνδέεται με αύξηση του πληθυσμού των καρχαριών.
Όπως εξηγεί στο ΕΡΤnews αναπληρωτής καθηγητής Ιχθυολογίας στο τμήμα Ωκεανογραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, οι καρχαρίες «δεν ήρθαν τώρα, ήταν πάντα». Ο ίδιος διευκρίνισε ότι οι συχνότερες εμφανίσεις οφείλονται κυρίως στην περίοδο αναπαραγωγής, κατά την οποία τα καρχαριοειδή πλησιάζουν τις ακτές. Μάλιστα, όπως τόνισε, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν μείωση των πληθυσμών τους και όχι αύξηση.
Σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της αίσθησης ότι αυξάνονται παίζουν και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς πλέον οι πολίτες καταγράφουν βίντεο και τα διαμοιράζουν στο διαδίκτυο, κάτι που στο παρελθόν δεν συνέβαινε.
Σε ό,τι αφορά την επικινδυνότητα, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι στην Ελλάδα δεν έχουν καταγραφεί πρόσφατα επιθέσεις, με την τελευταία να εντοπίζεται χρονικά στη δεκαετία του 1960 στον Παγασητικό. Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα θύματα από επιθέσεις καρχαριών κυμαίνονται σε 5 – 10 ετησίως, ενώ όπως λένε οι επιστήμονες «δεν είμαστε στο μενού τους».
Τα ξενικά είδη στις ελληνικές θάλασσες
Παρά τις καθησυχαστικές φωνές της επιστημονικής κοινότητας, η εξάπλωση ξενικών ειδών στις ελληνικές θάλασσες – ένα φαινόμενο που συνδέεται με την αλλαγή της θερμοκρασίας των υδάτων – έχει ανησυχήσει τους ψαράδες.
Τα είδη αυτά, αν και δεν είναι καινούργια, επεκτείνονται και επηρεάζουν τόσο την αλιεία όσο και την ισορροπία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
Οι επιπτώσεις είναι άμεσες και έμμεσες. Άμεσα, όπως αναφέρεται, προκαλούνται ζημιές στα αλιευτικά εργαλεία, καθώς ψάρια όπως ο κέφαλος καταστρέφουν δίχτυα και καταναλώνουν αλιεύματα εμπορικής αξίας. Έμμεσα, δημιουργείται ανταγωνισμός με εγχώρια είδη, επηρεάζοντας τη διαθεσιμότητα και την ποιότητα των ψαριών στην αγορά.
Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα του «μπαρμπουνιού λοχία», ενός είδους που έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως την ίδια εμπορική και γευστική αξία με τα παραδοσιακά είδη.
Από την πλευρά τους, οι επαγγελματίες αλιείς περιγράφουν μια ολοένα και πιο δύσκολη κατάσταση. Όπως αναφέρουν, είδη όπως η μαρίδα, η γόπα κλπ έχουν μειωθεί σημαντικά ή ακόμη και εξαφανιστεί, χωρίς να έχει αποσαφηνιστεί πλήρως η αιτία. Παράλληλα, κάνουν λόγο για ιδιαίτερα επιθετικά και ταχύτατα ψάρια, τα οποία καταναλώνουν θηράματα μέσα σε ελάχιστο χρόνο, προκαλώντας ζημιές στην παραγωγή.
