Επιμέλεια: Α.Σ
Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, όπως ακριβώς έζησε, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών ο σπουδαίος ηθοποιός Άγγελος Αντωνόπουλος. Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή με καθυστέρηση, καθώς επιθυμία του ίδιου ήταν να μην ανακοινωθεί τίποτα πριν από την ταφή του.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε την Τετάρτη (3/6) σε στενό οικογενειακό κύκλο, ενώ η ταφή του έγινε στην αγαπημένη του Κάρυστο. Την τελευταία του επιθυμία για έναν αθόρυβο αποχαιρετισμό τήρησε πιστά η επί χρόνια οικονόμος του, Μαρία, η οποία τον φρόντιζε μέχρι το τέλος.
Τα τελευταία χρόνια ο Άγγελος Αντωνόπουλος είχε επιλέξει να αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή. Παρέμενε κλεισμένος στο σπίτι του, αποφεύγοντας τις δημόσιες εμφανίσεις και τις κοσμικές εκδηλώσεις, ωστόσο άνθρωποι που τον γνώριζαν αναφέρουν πως διατηρούσε πλήρη διαύγεια και παρακολουθούσε με ενδιαφέρον όσα συνέβαιναν γύρω του.
Συντετριμμένη η μοναδική γυναίκα που παντρεύτηκε, η Νινέτα.
Η θεατρική επιχειρηματίας Νινέτα Λεμπέση, η μοναδική γυναίκα που παντρεύτηκε ο Άγγελος Αντωνόπουλος μίλησε στην εφημερίδα Espresso και συγκλόνισε:
«Την ώρα που ο Άγγελος ξεψύχησε, χτύπησε το τηλέφωνο και έμαθα για τον θάνατό του. Κλονίστηκα. Κατέρρευσα. Κάτι μέσα μου έκανε “κρακ”», είπε με τρεμάμενη φωνή και συνέχισε αναφέροντας: «Ήθελε να κηδευτεί μπροστά στην θάλασσα. Σε αυτό το υπέροχο σημείο όπου συχνά νοίκιαζε ένα σπίτι και παραθέριζε. Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν κηδεύτηκε μαζί με την μητέρα του, τη Μυκήνα, την οποία λάτρευε και είναι θαμμένη στην Αρχαία Ολυμπία. Δεν σας κρύβω ότι με συγκλόνισε το γεγονός ότι δεν πληροφορήθηκε κανείς τον θάνατο του Άγγελου. Διότι κρατήθηκαν μυστικά τόσο ο θάνατός του όσο και η τελετή ταφής του και μάλιστα τόσο γρήγορα από την ημέρα του θανάτου του. Η κυρία Μαίρη ήταν σαφής “αυτή είναι η τελευταία του επιθυμία, να μην το μάθει κανείς”, μου εξομολογήθηκε. Για μένα είναι ο πρώτος άντρας της ζωής μου αφού με πήρε με την ποδιά μου αμέσως μετά το σχολείο, από τις Ουρσουλίνες. Είχαμε διαφορά 15 χρόνια. Με σεβάστηκε και με αγάπησε πολύ, κι εγώ εκείνον. Στα χρόνια που ζήσαμε μαζί, είχαμε μαζί μας την μητέρα του, τη Μυκήνα και τη γιαγιά μου. Και όταν χωρίσαμε το πρώτο που συζητήσαμε ήταν πού θα πάνε αυτές οι δυο γυναίκες. Τελικά νοικιάσαμε ένα σπίτι και έμειναν μαζί μέχρι το τέλος της ζωής τους. Ο Άγγελος υπήρξε στην καρδιά μου και θα σας πω ότι στο βιβλίο του “Οι επιβάτες του φεγγαριού” μιλά για τη δική μας διαδρομή. Αυτό για μένα λέει πολλά. Ίσως και για εσάς…».
