Η Ιαπωνία βρίσκεται στο επίκεντρο μιας έντονης διεθνούς αντιπαράθεσης, καθώς το νομικό της σύστημα κατηγορείται ότι υποθάλπει τις απαγωγές παιδιών από τον έναν γονέα.
Μέχρι την πρόσφατη μεταρρύθμιση, η χώρα εφάρμοζε ένα σύστημα αποκλειστικής κηδεμονίας, ωθώντας τους δικηγόρους να συμβουλεύουν τους πελάτες τους να «κλέβουν» τα παιδιά πριν από το διαζύγιο, ώστε να εξασφαλίσουν το πλεονέκτημα της «σταθερότητας» στο δικαστήριο.
Ο John Gomez, ιδρυτής του φιλανθρωπικού οργανισμού Kizuna Child-Parent Reunion, διεξάγει εκστρατεία για την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών και την αποκατάσταση της σχέσης τους και με τους δύο γονείς τους στην Ιαπωνία εδώ και σχεδόν 20 χρόνια.
Ο ίδιος, δήλωσε ότι ο οργανισμός έχει μιλήσει με περισσότερους από 200 γονείς που επηρεάζονται από το ζήτημα
Ο Γκόμεζ, ένας Αμερικανός που ζει στο Τόκιο τόνισε ότι «Οι δικηγόροι οικογενειακού δικαίου συμβουλεύουν τους πελάτες τους να απαγάγουν τα παιδιά τους. Η απαγωγή παιδιού από γονείς δεν αντιμετωπίζεται ως ποινική υπόθεση, αλλά ως αστική υπόθεση»
Επιπλέον μιλώντας στο CNN σημείωσε ότι «Δεδομένου ότι η απαγωγή τέκνων από γονείς δεν έχει αντιμετωπιστεί σε αυτήν την αλλαγή του Αστικού Κώδικα, παρόλο που ζητήθηκε από πολλούς Ιάπωνες γονείς, μπορούμε σίγουρα να φανταστούμε ότι θα συμβούν απαγωγές».
30 λεπτά σε ένα ορφανοτροφείο: Η οδύσσεια της Αναστασία Μίνκοβα
Για την Αναστασία Μίνκοβα, η ζωή άλλαξε δραματικά όταν επέστρεψε από ένα σύντομο ταξίδι στη Ρωσία.
Ο σύζυγός της είχε μετακομίσει κρυφά, παίρνοντας μαζί του τον δύο ετών γιο τους, Ρεν. Έκτοτε, η πρόσβασή της στο παιδί περιορίστηκε σε εξευτελιστικό βαθμό. Η τελευταία φορά που είδε τον γιο της ήταν πριν από έξι μήνες, σε ένα ορφανοτροφείο, υπό την αυστηρή επίβλεψη του προσωπικού.
«Ο γιος μου με κρατούσε σφιχτά και δεν με άφηνε. Πίεσε το κεφάλι του στο στήθος μου και ένιωσε ανακούφιση που επιτέλους με είδε. Όταν τελείωσε ο χρόνος των 30 λεπτών, ένιωσα εντελώς συντετριμμένη», εξομολογείται η ίδια στο CNN.
Μετά από μια ένταση σε σούπερ μάρκετ, η ιαπωνική πρόνοια επέστρεψε το παιδί στον πατέρα, με τον ίδιο να αρνείται να σχολιάσει τις λεπτομέρειες, επικαλούμενος τις εν εξελίξει δικαστικές διαδικασίες.
Έμιλι Σάτο: «Με αφαίρεσαν από τη λίστα παραλαβής του σχολείου»
Η περίπτωση της Μίνκοβα δεν είναι μεμονωμένη. Η Έμιλι Σάτο, Αμερικανίδα πολίτης που ζει στο Τόκιο, έζησε τον ίδιο εφιάλτη όταν άρχισε να συζητά το διαζύγιο με τον σύζυγό της. Επιστρέφοντας στο σπίτι, βρήκε το σπίτι χωρίς έπιπλα και ένα email που την ενημέρωνε ότι η κόρη της είχε απομακρυνθεί.
Όταν έσπευσε στο σχολείο, η διοίκηση της ανακοίνωσε ότι ο πατέρας την είχε ήδη διαγράψει από τη λίστα των προσώπων που δικαιούνται να παραλάβουν το παιδί.
Το δικαστήριο αρνήθηκε να παρέμβει, θεωρώντας ότι το παιδί βρίσκεται πλέον σε ένα «σταθερό περιβάλλον» με τον πατέρα του, το οποίο δεν πρέπει να διαταραχθεί.
16 χρόνια χωρίς μια αγκαλιά: Η ιστορία του Τζέφρι Μόρχαουζ
Η πιο ακραία περίπτωση είναι αυτή του Τζέφρι Μόρχαουζ από το Σιάτλ. Αν και είχε την επίσημη επιμέλεια του γιου του, Μότσι, στις ΗΠΑ, η πρώην σύζυγός του διέφυγε μαζί του στην Ιαπωνία το 2010.
Παρά το γεγονός ότι ο Μόρχαουζ κέρδισε δύο δικαστικές αποφάσεις στην Ιαπωνία, οι αρχές αρνήθηκαν να επιβάλλουν την επιστροφή του παιδιού.
«Η τελευταία φορά που αγκάλιασα τον Μότσι, η τελευταία φορά που άκουσα τη φωνή του, ήταν την Ημέρα του Πατέρα το 2010», λέει ο Μόρχαουζ, ο οποίος πλέον διευθύνει την ομάδα υπεράσπισης «Φέρτε τα Απαχθέντα Παιδιά Στο Σπίτι».
«Kyodo Shinken»: Κοινή γονική εξουσία, αλλά χωρίς αντίκρισμα;
Η Ιαπωνία προχώρησε στην εισαγωγή του όρου «kyodo shinken» στον Αστικό Κώδικα, ο οποίος μεταφράζεται κυριολεκτικά ως «γονική εξουσία» και όχι ως «γονική επιμέλεια».
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης υποστηρίζει ότι πλέον οι γονείς υποχρεούνται να σέβονται ο ένας την αξιοπρέπεια του άλλου και ότι οι μονομερείς απομακρύνσεις θα προσμετριούνται αρνητικά.
Ο διεθνής δικηγόρος Masayuki Honda δήλωσε στο CNN ότι η ανάθεση της κηδεμονίας των παιδιών και στους δύο γονείς μετά το διαζύγιο δεν θα οδηγήσει απαραίτητα σε λιγότερες «απαγωγές» παιδιών επισημαίνοντας τρείς περιπτώσεις:
-
Έλλειψη ποινικού χαρακτήρα: Η γονική απαγωγή συνεχίζει να αντιμετωπίζεται ως αστική διαφορά και όχι ως ποινικό αδίκημα.
-
Δεν υπάρχει εγγύηση χρόνου: Ο νόμος δίνει δικαίωμα υπογραφής για την εκπαίδευση ή την υγεία, αλλά δεν εγγυάται ότι ο γονέας θα βλέπει φυσικά το παιδί του.
-
Το κίνητρο παραμένει: Από τη στιγμή που δεν υπάρχουν κυρώσεις και αναγκαστική εκτέλεση των αποφάσεων, οι δικηγόροι θα συνεχίσουν να συμβουλεύουν τους πελάτες τους να προχωρούν σε αρπαγή των παιδιών για να δημιουργούν τετελεσμένα.
ΠΗΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ CNN
