Τα δίδυμα αδέρφια Γιάννης και Σταύρος Παπαδάτος από το Βούναργο του Δήμου Πύργου έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται υπερήφανοι και να πανηγυρίζουν μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των Πανελληνίων 2026.
Ο Γιάννης συγκέντρωσε 19.580 μόρια και ο Σταύρος 19.340, επιδόσεις που τους ανοίγουν τον δρόμο για σχολές υψηλής ζήτησης και τους φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρό τους να σπουδάσουν Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί στην Πάτρα όπως δήλωσαν στο ilialive.gr.
Τα δύο αδέλφια, που αποτελούν παράδειγμα επιμονής, ψυχικής δύναμης και προσήλωσης στους στόχους τους, αναγκάστηκαν να μείνουν καθηλωμένα για περίπου δύο μήνες εξαιτίας προβλήματος υγείας.
Αντίξοες συνθήκες
Με υπομονή, πειθαρχία και τη στήριξη της οικογένειας και των εκπαιδευτικών τους, συνέχισαν την προετοιμασία τους ακόμη και κάτω από αντίξοες συνθήκες.
Η αποχή από τα μαθήματα και η αναγκαστική παραμονή τους εκτός καθημερινότητας δεν στάθηκαν αρκετές για να ανακόψουν την πορεία τους προς την επιτυχία. Όπως εξομολογήθηκαν το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισαν κόντεψε να τους στερήσει τα σχέδια για να δώσουν Πανελλήνιες.
Μια ασθένεια που ακόμη δεν έχει προσδιοριστεί με απόλυτη βεβαιότητα, αλλά σύμφωνα με τα συμπτώματα πιθανόν συνδέεται με νοροϊό, κράτησε τα δύο αδέλφια καθηλωμένα για περισσότερο από δύο μήνες, σε μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους της προετοιμασίας τους.
Όπως περιγράφουν οι ίδιοι, όλα ξεκίνησαν στις αρχές Οκτωβρίου με συμπτώματα γαστρεντερίτιδας. Στη συνέχεια η κατάσταση εξελίχθηκε σε σοβαρά προβλήματα στα κάτω άκρα, με αρθρίτιδα στα γόνατα, που τους στέρησαν ακόμη και τη δυνατότητα να περπατούν.
«Δεν μπορούσαμε να σταθούμε στα πόδια μας για περίπου δύο μήνες», εξηγεί ο Γιάννης Παπαδάτος.
Στο νοσοκομείο
Η κατάσταση ήταν ακόμη πιο δύσκολη για τον αδελφό του Σταύρο, ο οποίος χρειάστηκε να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο. Για δύο μαθητές που βρίσκονταν στην πιο απαιτητική σχολική χρονιά της ζωής τους, η περιπέτεια αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο εγκατάλειψης κάθε στόχου. Ωστόσο, οι δύο νέοι επέλεξαν να συνεχίσουν. «Διαβάζαμε μαζί, καθόμασταν δίπλα-δίπλα, βοηθούσε ο ένας τον άλλον και λύναμε μαζί τις απορίες μας», αναφέρει ο Γιάννης.
Ο Σταύρος θυμάται ότι υπήρχαν στιγμές απογοήτευσης και αγανάκτησης. «Υπήρχαν φορές που εκεί που μπορούσαμε να κάνουμε κάποια βήματα, μετά από λίγο πάλι δεν μπορούσαμε να περπατήσουμε. Όταν προκύπτουν θέματα υγείας, το διάβασμα έρχεται δεύτερο. Παρ’ όλα αυτά δεν σκεφτήκαμε ποτέ να τα παρατήσουμε», τονίζει και συμπληρώνει «…γενικά είχαμε θέσει χαμηλούς στόχους. Λέγαμε ότι θα κάνουμε την προσπάθειά μας και ό,τι καταφέρουμε. Τελικά όλα πήγαν καλά».
Στην προσπάθεια αυτή, καθοριστική υπήρξε η στάση του Λυκείου Βουνάργου και των εκπαιδευτικών τους, τους οποίους οι δύο μαθητές δεν παραλείπουν να ευχαριστήσουν δημόσια. Όταν η κινητικότητά τους ήταν περιορισμένη και η πρόσβαση στους ορόφους του σχολείου αδύνατη, οι καθηγητές φρόντισαν ώστε τα μαθήματα να πραγματοποιούνται σε αίθουσες του ισογείου, διευκολύνοντας την καθημερινότητά τους. Παράλληλα, τους παρείχαν συνεχή ψυχολογική υποστήριξη, βοηθώντας τους να παραμείνουν αισιόδοξοι και προσηλωμένοι στον στόχο τους. Αντίστοιχα σημαντική ήταν και η συμβολή των φροντιστηριακών καθηγητών τους. Η τηλεκπαίδευση λειτούργησε ως πολύτιμο εργαλείο σε μια περίοδο που η φυσική παρουσία ήταν αδύνατη.
«Κάναμε όλα τα μαθήματα εξ αποστάσεως και δεν μείναμε πίσω στην προετοιμασία μας», σημειώνει ο Σταύρος, υπογραμμίζοντας τη σημασία της προσαρμογής στις ιδιαίτερες συνθήκες που αντιμετώπισαν. Όταν έφτασε η ώρα των Πανελληνίων, τα δύο αδέλφια απέδειξαν ότι η θέληση μπορεί να υπερνικήσει τα εμπόδια. Οι βαθμολογίες τους, που ξεπερνούν το 19, τα κατατάσσουν ανάμεσα στους αριστούχους της χρονιάς, δικαιώνοντας τους κόπους και τις θυσίες τους. Η επιτυχία τους αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες κλήθηκαν να προετοιμαστούν.
