Το τελευταίο «αντίο» στον Γιώργο Σουφλιά, πρώην υπουργό και ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, θα πουν συγγενείς, φίλοι και η πολιτική ηγεσία τη Δευτέρα, 8 Ιουνίου, στις 12:00 το μεσημέρι. Η εξόδιος ακολουθία θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στο κοιμητήριο Παπάγου.
Αντί για την κατάθεση στεφάνων, η οικογένεια του εκλιπόντος ζητά να γίνουν δωρεές στη μνήμη του για την ενίσχυση του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού».
Ο Γιώργος Σουφλιάς αναγνωρίζεται ως μία από τις πιο επιδραστικές και πολυσχιδείς μορφές της ελληνικής πολιτικής σκηνής κατά τη Μεταπολίτευση. Το όνομά του συνδέθηκε άρρηκτα με εθνικές και εσωκομματικές μεταρρυθμίσεις, τη διαχείριση κρίσιμων χαρτοφυλακίων και την υλοποίηση μεγάλων έργων υποδομής.
Γεννήθηκε το 1941 στην Αγιά Λάρισας και απέκτησε το πτυχίο του Πολιτικού Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Εισήλθε στην πολιτική το 1974, όταν εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λάρισας με τη Νέα Δημοκρατία, εκπροσωπώντας τον νομό αυτό για πολλές δεκαετίες.
Κατά τη διάρκεια της μακράς και σημαντικής κυβερνητικής του θητείας, βρέθηκε στο τιμόνι κομβικών υπουργείων:
- Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών: Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ανέλαβε τη διαχείριση της οικονομικής πολιτικής της χώρας σε μια ιδιαίτερα μεταβατική φάση.
- Υπουργείο Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων: Πρωτοστάτησε σε μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες και άνοιξε τον διάλογο για το μέλλον της εκπαίδευσης.
- Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας & Δημοσίων Έργων (ΥΠΕΧΩΔΕ): Στις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή, ταυτίστηκε απόλυτα με τον σχεδιασμό και την αποπεράτωση εμβληματικών έργων σε όλη τη χώρα, όπως η ολοκλήρωση των μεγάλων οδικών αξόνων, η επέκταση του Μετρό της Αθήνας και σημαντικές περιβαλλοντικές παρεμβάσεις.
Στον πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο είχε κερδίσει το προσωνύμιο «ο σοφός της παράταξης». Ο Γιώργος Σουφλιάς ξεχώριζε για την τεχνοκρατική του επάρκεια, την ευθύτητα που χαρακτήριζε τον λόγο του και τη μοναδική του ικανότητα να συνθέτει διαφορετικές απόψεις. Με τη στάση του κατόρθωσε να κερδίσει τον βαθύ σεβασμό τόσο των στελεχών της παράταξής του, όσο και των πολιτικών του αντιπάλων.
