Επιμέλεια: Αγγελική Στόγια
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης άνοιξε την καρδιά του στη διαδικτυακή εκπομπή της Ντορέττας Παπαδημητρίου, ξετυλίγοντας το κουβάρι της γνωριμίας του με τη σύζυγό του, Ευγενία. Ο «δράκος» του ελληνικού μπάσκετ συγκίνησε περιγράφοντας πώς ερωτεύτηκε στα 17 του χρόνια, όταν εκείνος έπαιζε στο σχολικό πρωτάθλημα μπάσκετ και εκείνη αγωνιζόταν στο βόλεϊ.
Η εξομολόγηση για τη γνωριμία με τη σύζυγό του
«Ήμουν 17 όταν γνώρισα τη σύζυγό μου. Την είδα σε έναν αγώνα βόλεϊ σε σχολικό πρωτάθλημα που παίζαμε. Εκείνη ήταν στο σχολείο της Αγίας Βαρβάρας κι εγώ ήμουν στο σχολείο του Κορυδαλλού. Εγώ έπαιζα μπάσκετ και εκείνη βόλεϊ. Εγώ ήμουν πολύ επιδραστικός στο μπάσκετ και είχαμε μεγάλη διαφορά από την ομάδα της.
Ξαφνικά τη βλέπω στο γήπεδο να έρχεται για προπόνηση, όπου έκανα εγώ προπόνηση μπάσκετ. “Τι γίνεται;” λέω. Την ερωτεύτηκα με το που την είδα, μου άρεσε. Έπαιζε βόλεϊ με μια φίλη ενός συμπαίκτη μου. Της είπα ότι θέλω να τη γνωρίσω. Εκείνη φοβόταν και ντρεπόταν τον μπαμπά τον Μανιάτη. Ήταν δύσκολα τα πράγματα.
Για να την καταφέρω βγήκα με μια κοπέλα από την ομάδα της και έτσι κινητοποιήθηκε το πραγματικό ενδιαφέρον. Εντάξει, playmaker έπαιζα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Παναγιώτης Γιαννάκης.
@dorettapapadimitr Σε αυτό το βίντεο μια είναι η top ατάκα😉 !Ποια λες;;; Link in bio to watch & subscribe ✨ GAME ON With Doretta✨ #panagiotisgiannakis #gameon #5 ♬ original sound – dorettapapadimitriou
Ο γάμος και τα παιδιά που έχει αποκτήσει το ζευγάρι
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης και η σύζυγός του Ευγενία είναι μαζί εδώ και πολλές δεκαετίες και έχουν δημιουργήσει μια πολύ δεμένη οικογένεια, αποκτώντας δύο παιδιά. Ο ίδιος, άλλωστε, έχει μιλήσει αρκετές φορές στο παρελθόν για τη στήριξη που δέχτηκε από την οικογένειά του σε όλη τη διάρκεια της σπουδαίας πορείας του στο ελληνικό μπάσκετ.
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης είχε αναφέρει για τη γυναίκα του σε παλιότερη συνέντευξή του: «Είμαστε από το 1977 μαζί με τη γυναίκα μου και παντρευτήκαμε γυρνώντας τραυματίας από την Αμερική το 1982. Φοβερός άνθρωπος, την αγαπώ πολύ, έπαιξε μεγάλο ρόλο στη διαδρομή μου. Ήταν δίπλα μου συνεχώς. Δεν ήθελε ποτέ να μου λείψει κάτι και να γίνει βάρος. Προσπαθούσε πάντα να με στηρίξει σε ό,τι αποφάσιζα στην ζωή. Η Ευγενία είναι φοβερός άνθρωπος».
