Μια νέα διεθνής μελέτη που καλύπτει 160 χώρες αποτυπώνει μια σύνθετη και συχνά αντιφατική εικόνα για το εργασιακό άγχος.
Από τη μία πλευρά, οι εργαζόμενοι στην Ευρώπη εμφανίζονται λιγότερο αγχωμένοι σε σχέση με άλλες περιοχές του κόσμου.
Από την άλλη, η ήπειρος καταγράφει σταθερά τα χαμηλότερα επίπεδα αφοσίωσης στην εργασία.
Η έρευνα της Gallup για το 2026 επισημαίνει ότι το πρόβλημα δεν είναι αμελητέο: το άγχος των εργαζομένων δεν επηρεάζει μόνο την ευημερία των ίδιων των ατόμων, αλλά και την απόδοση των επιχειρήσεων.
Μάλιστα, εκτιμάται ότι η απώλεια παραγωγικότητας μπορεί να φτάνει έως και το 9% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
Παράλληλα, η αφοσίωση των εργαζομένων σε παγκόσμιο επίπεδο υποχωρεί.
Μόλις το 20% δηλώνει ενεργά συνδεδεμένο με τη δουλειά του — το χαμηλότερο ποσοστό από το 2020 — γεγονός που υποδηλώνει μια ευρύτερη κρίση κινήτρων και εμπλοκής.
Οι πιο αγχωμένοι εργαζόμενοι στην Ευρώπη
Αν και η Ευρώπη συνολικά εμφανίζεται πιο «ήρεμη», υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των χωρών.
Οι Νοτιοευρωπαίοι εργαζόμενοι φαίνεται να επηρεάζονται περισσότερο από το άγχος.
Στην κορυφή της λίστας βρίσκονται:
- Ελλάδα: 61%
- Μάλτα: 57%
- Κύπρος: 56%
- Ιταλία: 51%
- Ισπανία: 47%
Στον αντίποδα, οι εργαζόμενοι σε χώρες της Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης εμφανίζουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα πίεσης, όπως:
- Δανία: 19%
- Πολωνία: 22%
- Λιθουανία: 23%
Τα δεδομένα δείχνουν ότι το άγχος δεν κατανέμεται ομοιόμορφα, αλλά επηρεάζεται από οικονομικούς, κοινωνικούς και εργασιακούς παράγοντες.
Ποιοι εργαζόμενοι κινδυνεύουν περισσότερο από το άγχος
Η έρευνα σκιαγραφεί και το προφίλ των πιο αγχωμένων εργαζομένων. Πρόκειται κυρίως για:
- άτομα κάτω των 35 ετών
- εργαζόμενους σε διευθυντικές θέσεις
- άτομα που εργάζονται με υβριδικά μοντέλα
Αυτό δείχνει ότι το άγχος δεν αφορά μόνο χαμηλόμισθες ή επισφαλείς θέσεις, αλλά επηρεάζει έντονα και εκείνους με αυξημένες ευθύνες.
Ταυτόχρονα, η αποσύνδεση από την εργασία αυξάνεται.
Περίπου το 15% των εργαζομένων δηλώνει «ενεργά αποσυνδεδεμένο» — ένα φαινόμενο γνωστό ως «quiet quitting» (σιωπηλή παραίτηση), όπου οι εργαζόμενοι περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα, αποστασιοποιούμενοι ψυχολογικά από τη δουλειά τους.
Η εικόνα της ευημερίας στην Ευρώπη
Παρά τις προκλήσεις, υπάρχουν και θετικά στοιχεία. Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι στην Ευρώπη (49%) δηλώνουν ότι ευημερούν, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο (34%).
Χώρες όπως η Φινλανδία (81%), η Ισλανδία (78%), η Δανία (78%) βρίσκονται στην κορυφή της ευημερίας, επιβεβαιώνοντας τη σύνδεση μεταξύ κοινωνικής πολιτικής, ισορροπίας εργασίας-ζωής και ψυχικής υγείας.
Επιπλέον, το 57% των Ευρωπαίων θεωρεί ότι είναι καλή περίοδος για να βρει εργασία — ένδειξη σχετικής αισιοδοξίας παρά τις πιέσεις.
Ελλάδα: Μια ιδιαίτερα επιβαρυμένη περίπτωση
Αν και η Ευρώπη συνολικά εμφανίζεται πιο ισορροπημένη, η Ελλάδα αποτελεί μια από τις πιο επιβαρυμένες περιπτώσεις.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι όχι μόνο συγκαταλέγονται στους πιο αγχωμένους στην Ευρώπη, αλλά βιώνουν και μια βαθύτερη, συστημική πίεση.
Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ το 2025, η εργασιακή καθημερινότητα χαρακτηρίζεται από έντονη πίεση και εξαντλητικούς ρυθμούς.
Το 87% των εργαζομένων δηλώνει ότι βιώνει άγχος στη δουλειά, ενώ σχεδόν ένας στους πέντε το αισθάνεται συνεχώς.
Παράλληλα, το 73% αναφέρει ότι εργάζεται υπό αυστηρές προθεσμίες, κάτι που επιβεβαιώνει την ένταση των εργασιακών συνθηκών.
Ένα από τα πιο ανησυχητικά ευρήματα είναι ότι το εργασιακό άγχος δεν περιορίζεται στον χώρο εργασίας. Περίπου οι μισοί εργαζόμενοι δηλώνουν ότι η πίεση επηρεάζει την προσωπική και οικογενειακή τους ζωή.
Το πρόβλημα είναι πιο έντονο στις ηλικίες 35-54 ετών, όπου το 57% αναφέρει σημαντική επίδραση στην καθημερινότητά του.
Ωστόσο, καμία ηλικιακή ομάδα δεν μένει ανεπηρέαστη, γεγονός που υποδηλώνει ότι πρόκειται για ένα διαγενεακό φαινόμενο.
Ιδιαίτερα οι νεότεροι εργαζόμενοι φαίνεται να πιέζονται έντονα, με σχεδόν τους μισούς να δηλώνουν ότι εργάζονται υπό συνεχή ή συχνή πίεση.
Εργασία χωρίς ανάσα: Οι παράγοντες πίεσης
Η πίεση στην Ελλάδα διαπερνά σχεδόν όλους τους κλάδους: από την εκπαίδευση και την υγεία μέχρι τις μεταφορές, τη φιλοξενία και το λιανικό εμπόριο.
Ακόμη και το επίπεδο εκπαίδευσης δεν λειτουργεί ως «ασπίδα». Αντίθετα, οι εργαζόμενοι με υψηλότερα προσόντα φαίνεται να βιώνουν ακόμη μεγαλύτερη πίεση, με το 82% των κατόχων μεταπτυχιακών τίτλων να αναφέρει αυστηρά ωράρια.
Παράλληλα, οι μεγάλες επιχειρήσεις εμφανίζονται ως πιο αγχωτικά περιβάλλοντα. Σε εταιρείες άνω των 250 εργαζομένων:
- το 84% αντιμετωπίζει αυστηρές προθεσμίες
- το 62% δηλώνει ότι το άγχος επηρεάζει τη ζωή του
Οι συνέπειες και η ανάγκη αλλαγής
Η παρατεταμένη έκθεση στο άγχος έχει σοβαρές επιπτώσεις: επαγγελματική εξουθένωση (burnout), διαταραχές ύπνου, μειωμένη παραγωγικότητα και αυξημένες απουσίες από την εργασία.
Σε μακροπρόθεσμο επίπεδο, οι συνέπειες μπορεί να είναι ακόμη πιο σοβαρές, όπως πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και αυξημένα κόστη υγείας.
Για τον λόγο αυτό, οι ειδικοί τονίζουν την ανάγκη για μια ουσιαστική αναδιάρθρωση του τρόπου εργασίας. Προτείνουν:
- πιο ρεαλιστικά χρονοδιαγράμματα
- μεγαλύτερη αυτονομία εργαζομένων
- επαρκείς περιόδους ανάπαυσης
- εταιρική κουλτούρα που δίνει έμφαση στην ευημερία
