Βερολίνο, 15 Αυγούστου 1936. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Επρόκειτο για ένα προσεκτικά σκηνοθετημένο προπαγανδιστικό θέαμα του ναζιστικού καθεστώτος, σχεδιασμένο να παρουσιάσει στον κόσμο μια «νέα, ενωμένη Γερμανία».
Στην κολυμβητική πισίνα, περίπου 20.000 θεατές παρακολουθούν τον τελικό των 1.500 μέτρων ελεύθερης κολύμβησης ανδρών. Ο Αδόλφος Χίτλερ κάθεται στην πρώτη σειρά, δίπλα στον Γενικό Αύγουστο φον Μάκενζεν. Και τότε συμβαίνει κάτι που κανένας ναζιστής αξιωματούχος δεν είχε προβλέψει.
Μια τουρίστρια από το Νόργουοκ
Η Κάρλα ντε Βρις, 40 ετών τότε, από το Νόργουοκ της Καλιφόρνιας, ταξίδευε στην Ευρώπη μαζί με τον σύζυγό της Τζορτζ, γαλακτοπαραγωγό αγρότη.
Δεν ήταν πολιτικό πρόσωπο, ήταν μια τυπική Αμερικανίδα τουρίστρια που είχε επισκεφθεί το Βερολίνο για τους Αγώνες όπως χιλιάδες άλλοι συμπατριώτες της εκείνη τη χρονιά.
Ο Χίτλερ φαινόταν να είναι σε μια από τις σπάνιες καλές του μέρες. Η Κάρλα του έδωσε το εισιτήριό της, εκείνος το υπέγραψε ευχάριστα και της το επέστρεψε. Και τότε κάτι… «άναψε» μέσα της.
Η «επίθεση» σε δύο φάσεις
Η Κάρλα ντε Βρις, δεν έχασε καιρό, πήδηξε πάνω από το κιγκλίδωμα και επιχείρησε να τον φιλήσει. Ο Χίτλερ τραβήχτηκε πίσω την πρώτη φορά, χαμογελώντας αμήχανα σαν έφηβος που δεν ξέρει πού να κοιτάξει.
Η Κάρλα επιχείρησε ξανά και αυτή τη φορά τα χείλη της άγγιξαν το μάγουλό του.
Ο στρατηγός φον Μάκενζεν δίπλα του γέλασε, ενώ τα 20.000 άτομα που βρίσκονταν στις κερκίδες ξέσπασαν σε χειροκρότημα. Ο ίδιος ο Χίτλερ, σε μια σπάνια στιγμή απώλειας ελέγχου, άρχισε και αυτός να χειροκροτεί μαζί με το πλήθος καθώς η Κάρλα επέστρεφε θριαμβευτικά στη θέση της.
Η εξήγηση της ίδιας
Αρκετά χρόνια μετά η Κάρλα ντε Βρις διηγήθηκε σε Αμερικανικό μέσο το περιστατικό και γιατί το έκανε: «Γιατί; Απλώς τον αγκάλιασα γιατί φαινόταν τόσο φιλικός και χαριτωμένος. Δεν ξέρω γιατί το έκανα. Σίγουρα δεν το είχα σχεδιάσει. Είμαι απλώς μια γυναίκα που ακολουθεί τις παρορμήσεις της», εξήγησε η Κάρλα. «Ήταν σκυμμένος μπροστά, χαμογελούσε, και φαινόταν τόσο φιλικός που απλώς πλησίασα και ζήτησα το αυτόγραφό του. Συνέχισε να χαμογελά και έτσι τον φίλησα».
Η οργή του Αδόλφου
Αυτό που ακολούθησε όμως αργότερα πίσω από τις κλειστές πόρτες δεν ήταν καθόλου… χαριτωμένο.
Ο Χίτλερ έγινε έξαλλος, όχι τόσο για το φιλί, αλλά για την αδράνεια του συστήματος ασφαλείας.
Πολλοί από τους φρουρούς του που άνηκαν στα SS απολύθηκαν με ατιμία, άλλοι υποβιβάστηκαν σε δυσμενείς θέσεις, ενώ δόθηκαν εντολές να διπλασιαστεί η φρουρά του για όλες τις μελλοντικές δημόσιες εμφανίσεις του.
Το κινηματογραφικό στιγμιότυπο του συμβάντος απαγορεύτηκε στη Γερμανία από το Υπουργείο Προπαγάνδας, από φόβο μήπως αναδειχθεί η ανεπάρκεια της ασφάλειας του Φύρερ.
Στο εξωτερικό, όμως, κυκλοφόρησε ελεύθερα και ο διεθνής Τύπος έσπευσε να βαπτίσει την Κάρλα ως «η γυναίκα που φίλησε τον Χίτλερ».
Η ιστορική σημασία του στιγμιότυπου
Το περιστατικό αυτό, που διήρκεσε λιγότερο από 10 δευτερόλεπτα, έχει ξεχωριστή θέση στα ιστορικά αρχεία για έναν συγκεκριμένο λόγο: σε ένα καθεστώς χτισμένο πάνω στη λατρεία του «Ενός Αρχηγού», στον τρόμο και στον απόλυτο έλεγχο της δημόσιας εικόνας του, αυτή η αυθόρμητη χειρονομία κατέρριψε για λίγα δευτερόλεπτα τον μύθο της αλάνθαστης, άτρωτης εξουσίας.
Ο Χίτλερ, ο άνδρας που στη συνέχεια θα οδηγούσε τον κόσμο στον χειρότερο πόλεμο και στις πίο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας, έδειξε για μια στιγμή αμήχανος, σχεδόν γελοίος.
Η Κάρλα μετά τους Ολυμπιακούς
Η Κάρλα ντε Βρις επέστρεψε στο Νόργουοκ και συνέχισε τη ζωή της. Έγινε ξανά είδηση δύο φορές. Μία όταν εμπόδισε έναν ασθενή ψυχιατρείου να αυτοκτονήσει, και μία άλλη όταν ο σύζυγός της αντιμετώπισε μία απεργία των εργατών στο γαλακτοκομείο του.
Ωστόσο, το ερώτημα που την ακολουθούσε παντού ήταν πάντα το ίδιο: «Έλα γιαγιά, πες μας για τη φορά που φίλησες τον Χίτλερ». Συνέχισε να το διηγείται ως τον θάνατό της το 1985, σε ηλικία 92 ετών.
Το κινηματογραφικό καρέ, που παρέμενε λογοκριμένο για δεκαετίες, κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο μερικά χρόνια πριν και από τότε έχει γίνει ένα από τα πιο απρόσμενα ιστορικά ντοκουμέντα της εποχής.
