Ο Κώστας Μαρκάκης, ένας άνθρωπος που υπηρέτησε πιστά τον Ανδρέα Παπανδρέου, άφησε την τελευταία του πνοή τα ξημερώματα της Τετάρτης, γύρω στις 2:30, στο σπίτι του στο Ηράκλειο.
Ο θάνατός του προήλθε από επιπλοκές που παρουσιάστηκαν μετά από μια πρόσφατη ιατρική επέμβαση.
O Κώστας Μαρκάκης, που όχι μόνο βρισκόταν πάντα στο πλευρό του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά υπήρξε για χρόνια έμπιστος φίλος του πρώην Πρωθυπουργού, τόσο από τα πρώτα χρόνια όσο και μετά το τέλος της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Μια ζωή… αφοσίωση
Ο Κώστας Μαρκάκης ήταν ο «σωφέρ» του Παπανδρέου στο Λονδίνο, όχι επίσημα, αλλά έτσι τον έλεγαν ως παρατσούκλι, λόγω του γεγονότος ότι ο Ανδρέας τον εμπιστευόταν να τον μεταφέρει όταν βρισκόταν εκεί. Αλλά όχι μόνο εκεί! Και στην Ελλάδα, την Αθήνα τότε κυρίως. Τα χρόνια του ΠΑΚ στάθηκε δίπλα του και μετέπειτα υπηρέτησε στην Ολυμπιακή Αεροπορία, στα γραφεία της εταιρείας στο Λονδίνο.
Ο Ανδρέας, σύμφωνα με το patris.gr όταν ήθελε κάτι, τηλεφωνούσε σε εκείνον. «Βρες εισιτήρια, έλα να με πάρεις, να μεταφέρεις τον τάδε υπουργό ινκόγκνιτο…» και πολλές άλλες οδηγίες, που ως πιστός άνθρωπος του Παπανδρέου εκτελούσε αγόγγυστα και φυσικά με συνέπεια και εχεμύθεια. Από το στόμα του δεν άκουγες και πολλές λεπτομέρειες για τις σχέσεις με τον Ανδρέα, μόνο θαυμασμό.
Όσες φορές πήγαινες να του πάρεις κουβέντα, έπαιρνε μια γλυκιά όψη και το πονηρό χαμόγελο, που καταλάβαινες ότι ήξερε περισσότερα από αυτά που άφηνε να φανούν ότι ήξερε.
Μυθιστορηματική ζωή
Ήταν ευγενής, οξυδερκής, έξυπνος αλλά συνετός, εχέμυθος και συνεπής. Αφιέρωσε τη ζωή του στο κόμμα, χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα και ούτε ζήτησε ποτέ, ενώ και τα τελευταία χρόνια ζούσε με την χαμηλή εθνική σύνταξη, όμως είχε τη φροντίδα και την αγάπη της συζύγου του, Ρένας Βλαχάκη, η οποία τον φρόντισε με πίστη και επιμονή να τον κρατήσει στη ζωή.
Ο Κώστας Μαρκάκης έζησε μια μυθιστορηματική ζωή, δημιούργησε την πρώτη οικογένεια, φεύγοντας στα 20 του από την Κρήτη, και επέστρεψε 50 χρόνια μετά, για να παντρευτεί τον εφηβικό του έρωτα, που έζησε ως το τέλος μαζί της!
Ήταν ευτυχισμένος με τις βόλτες του στο Ηράκλειο, πηγαίνοντας στο καφενείο, πάνω ψηλά στην πλατεία Σινάνη και αλλού. Περπατούσε και πολλές φορές οδηγούσε κιόλας ακόμη μέχρι τα 86 του! Και πάντα σένιος, καλά κοστούμια, γραβάτες και τον αέρα του μπον βιβέρ που δεν έχασε ποτέ!
Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 3 μετά το μεσημέρι, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στην Αυγενική.
