Με την επικείμενη αμνηστία για περίπου μισό εκατομμύριο εργαζόμενους χωρίς χαρτιά, η Ισπανία χαράζει τη δική της πορεία στην πολιτική μετανάστευσης, ενισχύοντας παράλληλα την εξάρτησή της από τους μετανάστες για την τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης.
«Ενισχύουμε ένα μοντέλο μετανάστευσης βασισμένο στα ανθρώπινα δικαιώματα, την ένταξη και τη συνύπαρξη, το οποίο είναι συμβατό με την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή», δήλωσε η Έλμα Σάις Ντελγκάδο, Υπουργός Ένταξης, Κοινωνικής Ασφάλισης και Μετανάστευσης, κατά την ανακοίνωση των μέτρων στα τέλη Ιανουαρίου.
Η κυβέρνηση σχεδιάζει να δεχτεί αιτήσεις για την αμνηστία από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο, αν και οι τελικές ημερομηνίες και λεπτομέρειες αναμένεται να ανακοινωθούν τον Φεβρουάριο.
Μέχρι στιγμής, η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι οι μετανάστες που μπορούν να αποδείξουν ότι ζουν στην Ισπανία για πέντε μήνες από τις 31 Δεκεμβρίου 2025 και που δεν έχουν ποινικό μητρώο, θα έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση για άδεια διαμονής και εργασίας ενός έτους.
Οι άνθρωποι που ζήτησαν άσυλο πριν από τις 31 Δεκεμβρίου έχουν επίσης το δικαίωμα. Οι μετανάστες μπορούν ταυτόχρονα να νομιμοποιήσουν τα ανήλικα παιδιά τους, στα οποία θα χορηγηθεί άδεια διαμονής πέντε ετών.
Η αμνηστία του 2005
Όπως γράφει ο οικονομολόγος Joan Monras σε άρθρο του στο The Conversation, για να κατανοήσουμε τον πιθανό οικονομικό αντίκτυπο, μπορούμε να εξετάσουμε την τελευταία αμνηστία στην Ισπανία, το 2005, η οποία χορήγησε νόμιμο καθεστώς σε περίπου 600.000 εργαζόμενους χωρίς έγγραφα.
Η έρευνά μας εξέτασε μια σειρά από δείκτες: μεταναστευτικές ροές, δαπάνες για την υγεία και την εκπαίδευση, φόρους μισθών και εισοδήματος, καθώς και την αγορά εργασίας.
Από πολλές απόψεις, τα αποτελέσματα είναι αξιοσημείωτα, τόσο για το τι συνέβη, όσο και για το τι δεν συνέβη.
Οι φόβοι ότι η αμνηστία θα προκαλούσε αύξηση των παράνομων μεταναστών που εισέρχονται στην Ισπανία αποδείχθηκαν αβάσιμοι.
Εξετάστηκαν επίσης οι εισαγωγές σε νοσοκομεία και τη ζήτηση για εκπαίδευση και, και πάλι, δεν παρατηρήσαμε μεγάλη αλλαγή.
Οι «παράνομοι» μετανάστες στην Ισπανία έχουν ήδη πρόσβαση σε επείγουσα περίθαλψη, και είναι οι ηλικιωμένοι Ισπανοί και όχι οι νέοι μετανάστες που απαιτούν τα περισσότερα από το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης.
Spain’s left-wing government announced it will grant legal status to around 500,000 undocumented immigrants.
The impact of the announcement was seen almost immediately in Barcelona. pic.twitter.com/x2YdNeStV5
— DW News (@dwnews) January 30, 2026
Ευκολότερη πρόσβαση σε καλύτερες θέσεις εργασίας
Καθώς οι εργαζόμενοι εισέρχονταν στην επίσημη αγορά εργασίας, οι εισφορές μισθοδοσίας αυξήθηκαν κατά περίπου 4.000 ευρώ ανά νομιμοποιημένο μετανάστη ετησίως.
Όσον αφορά τον φόρο εισοδήματος, παρατηρήθηκε πολύ μικρή μεταβολή: πολλοί μετανάστες κερδίζουν τον ελάχιστο μισθό και πληρώνουν ελάχιστο ή καθόλου φόρο εισοδήματος.
Παράλληλα, όπως είναι η συνήθης ρητορική, εκφράστηκαν φόβοι για τον ανταγωνισμό μεταξύ μεταναστών και ντόπιων για τις θέσεις εργασίας.
Ωστόσο, η επίσημη αγορά απορρόφησε τους νέους εργαζόμενους χωρίς να επηρεάσει την απασχόληση ή τους μισθούς των ντόπιων.
Στην πραγματικότητα, η άτυπη αγορά εργασίας συρρικνώθηκε ακόμη και για τους ντόπιους εργαζόμενους, πιθανώς λόγω της καταστολής αυτού του είδους απασχόλησης από την κυβέρνηση.
Ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι η αμνηστία φάνηκε να λειτουργεί ως καταλύτης για καλύτερες θέσεις εργασίας.
Εξετάζοντας το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στο πέρασμα του χρόνου, παρατηρήσαμε ανοδική κινητικότητα μεταξύ των μεταναστών καθώς μετακινούνταν από τη μία θέση εργασίας στην άλλη.
Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να γίνουν σε αυτόν τον τομέα.
Πρόσφατη έρευνα σε εννέα χώρες που δέχονται μετανάστες διαπίστωσε ότι οι μετανάστες στην Ισπανία κερδίζουν κατά μέσο όρο 29% λιγότερα από τους ντόπιους εργαζόμενους, το μεγαλύτερο μισθολογικό χάσμα μεταξύ των χωρών που μελετήθηκαν.
Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι δυσκολεύονται να βρουν θέσεις εργασίας με υψηλότερες αποδοχές.
Απορρόφηση νέων εργαζομένων
Δεν υπάρχει λόγος να αναμένουμε ότι ο αντίκτυπος αυτή τη φορά θα είναι πολύ διαφορετικός από αυτόν πριν από 20 χρόνια.
Υπάρχουν περίπου 800.000 μετανάστες χωρίς χαρτιά στην Ισπανία, εκ των οποίων περίπου 500.000 μπορούν να πληρούν τις προϋποθέσεις και να υποβάλουν αίτηση για νομιμοποίηση.
Η ισπανική οικονομία αυξήθηκε κατά 2,8% το 2025 και η ανεργία έπεσε κάτω από το 10% για πρώτη φορά από την οικονομική κρίση του 2008.
Η ανεργία έπεσε στο 9,93% το τέταρτο τρίμηνο του 2025, καθώς δημιουργήθηκαν περισσότερες από 600.000 νέες θέσεις εργασίας, με τους τομείς των υπηρεσιών και της γεωργίας να σημειώνουν την ισχυρότερη ανάπτυξη.
Υπάρχει επαρκής συνεχής ζήτηση για εργαζομένους στους κλάδους που προσελκύουν τους μετανάστες – φιλοξενία, φροντίδα, κατασκευές, γεωργία κ.λπ. – ώστε η οικονομία να είναι σε θέση να τους απορροφήσει.
Επιπλέον, πολλοί μετανάστες προέρχονται από την Κεντρική ή τη Νότια Αμερική, μοιράζονται μια κοινή γλώσσα και πολιτιστική συγγένεια, γεγονός που πιθανότατα θα διευκολύνει την ένταξή τους στο εργατικό δυναμικό της Ισπανίας.
🚨🇪🇸 Meanwhile in Spain
“Some say we have gone too far….”
The Spanish Prime Minister Pedro Sanchez just came out and addressed the country over his government‘s decision to Grant citizenship to over half 1 million immigrants.
Notice how this man is also a WEF Marxist, and… pic.twitter.com/UMezAHFIUI
— Concerned Citizen (@BGatesIsaPyscho) January 30, 2026
Μια χώρα μεταναστών;
Αυτό που έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία 20 χρόνια είναι ότι η Ισπανία μετατρέπεται γρήγορα σε χώρα μεταναστών.
Ενώ στην πρόσφατη ιστορία οι Ισπανοί αναζητούσαν εργασία στο εξωτερικό, αυτό άλλαξε στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν η μετανάστευση αυξήθηκε.
Μετά τη σταθεροποίηση της δεκαετίας μετά την οικονομική κρίση του 2008, η μετανάστευση αυξάνεται και πάλι από το 2018.
Επίσημες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι, εάν οι τρέχουσες δημογραφικές τάσεις συνεχιστούν, ο πληθυσμός της Ισπανίας θα αυξηθεί από τα σημερινά 49,4 εκατομμύρια σε 54,6 εκατομμύρια έως το έτος 2074, μια αύξηση που θα προέλθει αποκλειστικά από τη μετανάστευση.
Σύμφωνα με αυτές τις εκτιμήσεις, το ποσοστό του πληθυσμού που γεννήθηκε εκτός Ισπανίας θα αυξηθεί από 18% σε 39% τα επόμενα 50 χρόνια.
Εν τέλει η μετανάστευση στην Ισπανία δεν αποτελεί απειλή, αλλά βασικό μοχλό οικονομικής και κοινωνικής σταθερότητας.
Η εμπειρία της αμνηστίας του 2005 δείχνει ότι η νομιμοποίηση μεταναστών ενισχύει τα δημόσια έσοδα μέσω ασφαλιστικών εισφορών, χωρίς να επιβαρύνει ουσιαστικά τα συστήματα υγείας και εκπαίδευσης.
Παράλληλα, η ένταξή τους στην επίσημη αγορά εργασίας δεν μειώνει τους μισθούς ούτε εκτοπίζει τους ντόπιους εργαζόμενους, αλλά περιορίζει την αδήλωτη εργασία.
Σε μια χώρα που γηράσκει και αντιμετωπίζει ελλείψεις εργατικού δυναμικού, οι μετανάστες καλύπτουν κρίσιμους τομείς όπως η φροντίδα, η γεωργία και οι υπηρεσίες, στηρίζοντας την οικονομική ανάπτυξη.
Στην πραγματικότητα, τα δεδομένα δείχνουν την αλήθεια για τα οικονομικά οφέλη που μπορεί να έχει το μέτρο της νομιμοποίησης μεταναστών στην Ισπανία (και στην υπόλοιπη Ευρώπη).
Αυτό που έχει σημασία τώρα είναι να μην υπονομευτούν από τις φωνές που επιλέγουν την ρητορική μίσους και την τρομολαγνία.
